ThaiInChina.com

คนไทยในจีน นักเรียนเก่าจีน ชุมนุมจีนศึกษา และภาษาจีนออนไลน์ ยินดีต้อนรับค่ะ ^_^

ความทรงจำ(จี๊ดๆ)ที่ปักกิ่ง

ประเดิมกระทู้แรกของตัวเองก็มาระบายซะงั้น แห่ะ

   เรื่องมีอยู่ว่า ปิดเทอมที่ผ่านมาเราไปเที่ยวปักกิ่งแบบแบคแพค และโดดเดี่ยว เที่ยวในเมืองหมดแล้ว ขอเที่ยวรอบนอกบ้าง ก็ไปซื้อทัวร์ท้องถิ่นเพราะขี้เกียจต่อรถไปเอง ตอนนั้นจ่ายตังค์ค่าทัวร์ไปแล้ว แต่ไกด์ให้เราจ่ายเพิ่มอีก อ้าว..อย่างงี้มีสวยดิ ไกด์ก็บอกมาว่า ที่คุณจ่ายไปมันค่าจัดทัวร์ ค่าเข้าต่างๆจ่ายแยก ..... เอาเข้าแล้ว โดนหลอกแล้วสิเรา แต่ใจยังสู้ๆอยู่ ก็เลยตอบกลับไป ได้ไงล่ะบริษัทบอกแล้วว่าไม่มีจ่ายเพิ่ม ไม่รู้ล่ะคุณต้องรับผิดชอบ ตอนนั้นรถพาไปถึงกำแพงเมืองจีนแล้ว ไกด์ก็ตอบกลับมา งั้นเชิญนั่งบนรถไปไม่ต้องเข้าไปเที่ยว เอ๋อเลยเจออย่างงี้ ก็ยังไปต่อรองอีก เอางี้คุณไกด์งั้นคุณให้ชั้นเข้าเฉพาะกำแพงเมืองจีนก็ได้ แล้วชั้นกลับเองคุณไม่ต้องสนใจชั้น ไกด์ก็โทรไปต่อรองกับบริษัท และเรียกให้เราลงรถ ตามไปเที่ยว ณตอนนั้น คนขับรถถาม เรามาจากไหน เราก็บอกว่า เราคือคนไทย แล้วก็พูดไปอีกว่า หว่อนิ่งหย้วนเป้ยฟ่างชี่ ปู๋นิ่งหย้วนเป้ยช่างตั้ง และแล้วเราก็ได้เข้าไปจนได้ แต่..... ที่นี่มันไม่ใช่ด่านป่าต้าหลิงนี่หว่า มันคืออีกด่านนึง เอาอีกแล้ว ซวยซ้ำซ้อน แต่ก็เข้าไปอยู่ดี แต่ก็แอบบ่นดังๆขณะที่ต่อคิว นี่พวกคุณจะรู้มั้ยน๊าว่านี่ไม่ใช่ด่านป่าต้าหลิงอย่างที่โฆษณา ต่างชาติอย่างชั้นยังรู้เร๊ยยยย เดินหนำใจแล้ว หาทางต่อรถกลับ สรุป ชาวบ้านบอกคุรต้องเดินทางไปอีก ห้ากิโล ไปที่ด่านป่าต้าหลิงเพื่อต่อรถกลับ เอ่ออออ...... มันจะซวยไปถึงไหนเนี่ย เอาว๊ะ ปากดีไปแล้วนี่หว่า เดินก็เดิน เอ้ออ....เหนื่อยบรม พอไปถึงด่านป่าต้าหลิง กิเลสก็มาครอบงำอีก ไหนๆก็ลากสังขารมาแล้วนี่นา จะไปเข้าไปก็กะไรอยู่ เอาว๊ะ แต่ดันหาทางเข้าไม่เจอ โชคดีเจอ พนง. ก็พาเราไป เค้าถามเรามาจากไหน เราก็ตอบทันที ชั้นโดนทัวร์ทิ้ง เดินมาอีกด่านนึงโน๊นน พนง.หน้าตาอึ้งๆ ไม่อึ้งก็บ้า ห้ากิโลนะยะ แต่ยังบ่นแถมอาฆาตไปอีก คอยดูนะกลับประเทศเมื่อไหร่จะเขียนพอคเกตบุ๊คแฉซะให้เข็ด พักเรื่องเครียดๆ โดยการชมวิว เฮ้อ...อารมณ์ค่อยดีขึ้นหน่อย จบทริปนั่งรถกลับที่พักอย่างปลอดภัย คืนนั้นก็ไปลั้ลลากับชาวแกงค์นานาชาติที่เพิ่งรู้จักในที่พักนั้นแร่ะ เพราะพรุ่งนี้เราต้องไปซีอานต่อ เฮ้อ  พักผ่อนซะเต็มเหนี่ยว ต่อด้วยการเดินถนนคนเดิน เอ๊....ใกล้ถึงเวลารถไฟแล้ว ลาก่อนนะปักกิ่ง แต่.... ท่านเหมาทำไมต้องมารักหนูตอนนี้ด้วย   สรุป...พลาดรถไฟเพราะรถติด จ๊ากกกกกกก..... ก็เรยเอาตั๋วไปเปลี่ยนวัน แต่.... ซวยอีกแล้ว ได้ตั๋วยืน ป๊าดดดดด.... และแล้ววันที่ไปซีอาน ก็ไปแบบ..... สรุปเราก็เลยไปจับจองที่บนอ่างล้างหน้า นั่งมันตรงนั้นนั้นแร่ะ สิบหกชั่วโมง ยาวนานอะไรเช่นนี้ .... จบทริปปักกิ่ง แบบไม่มีวันลืม ว่างๆจะมาต่อภาคสอง เน๊ออออ..... ขอบคุณที่ให้ระบาย โล่ง...หายแค้นไปเยอะ

Views: 351

Attachments:

Replies to This Discussion

ลุยเดี่ยว...สุโก่ยยย

ผมเคยไปทัวร์จีนคล้ายๆอย่างนี้เหมือนกัน ที่เค้าจะพาทัวร์ไปตามที่ต่างๆ แต่จะเก็บเงินค่าตั๋วเข้าทุกที่ๆเราเข้าชม เป็นรูปแบบปกติของทัวร์ที่จีนสไตล์ว One day trip ครับ ใครไม่อยากชมที่ไหนก็ให้นั่งในรถ (คนจีนทั้งรถ มีแต่ผมกับเพื่อน 3-4 คน)... เลยไม่แน่ใจว่าเป็นคอนเซปนี้กันหมดรึเปล่า แต่เค้าก็ควรบอกเราก่อนด้วยแหละครับ ไม่งั้นก็เข้าข่ายหลอกลวง

ตอนไปซูโจวก็โดนเหมือนกันค่ะ ตอนนั้นเป็นมือใหม่หัดบิน แถมไปกับเพื่อนหลายคน เลยให้เพื่อนคนจีนแนะนำทัวร์ให้ เค้าก็บอกว่าทัวร์นี้ไว้ใจได้เพราะเป็นบริษัทใหญ่ เราก็เออๆออๆไป ที่ไหนได้ ไกด์บอกว่าถ้าไปดูต้องจ่ายตังค์ พวกเราไม่ยอม เค้าเลยทิ้งพวกเราไว้ที่ร้านอาหาร สามชั่วโมงผ่านไปถึงจะมารับ เฮ้อ.. ณ ตอนนั้นน่าจะมีไพ่เน๊าะ ได้ตั้งวง ตั้งบ่อน ที่ร้านอาหารนั้นแร่ะ เหตุการณ์ยังไม่จบ ร้านอาหารก็ต้องรับรองลูกค้าอื่นๆพวกเราถึงต้องระเห็จมานอกร้าน เหมือนต่างด้าวเข้าเมือง ก็พากันชมวิวข้างทาง ไปเจอสวนลูกท้อ เอ้อ...พระเจ้ายังเมตตา หาที่เที่ยวให้พวกเรา อิอิ.....

Nam said:

อย่างงี้แหล่ะค่ะทัวร์จีน ไว้ใจไม่ค่อยได้เลย ต้องเป็นบริษัททัวร์แบบที่มีใบรับรองเป็นทางการหน่อยค่ะถึงจะโอเค

เดี๋ยวนี้ไปเที่ยวที่ไหน ขอพึงตัวเองดีกว่า หาข้อมูลเยอะๆ เหนื่อยหน่อย จ่ายแพงอีกหน่อยก็ไม่เป็นไร แต่สบายใจกว่าเยอะ

 

เคยไปเจอทัวร์ท้องถิ่นแถวซูโจวคล้ายๆแบบนี้เหมือนกัน ตอนนั้นไปกับเพื่อนหลายคน ก็เลยตัดสินใจเอาทัวร์ท้องถิ่นที่มาดักๆลูกค้านั่นแหละ สะดวกดี เพราะไปหลายคนจะลำบากเรื่องรถนิดนึง ตอนขายทัวร์นี่ก็พูดดี เลือกที่เที่ยวได้ตามใจ แต่บางที่พี่แกแค่ขับผ่าน จอดข้างหน้าประตูให้ถ่ายรูปแค่นั้น แถมจุดสุดท้ายไม่รู้พี่แกจะรีบไปไหน ให้เวลาน้อยมาก ต่อรองให้รอ หรือมารับช้าหน่อยก็ไม่ได้ เลยตัดรำคาญ ปล่อยพวกเราไว้เนี่ยแหละ จะไปไหนก็ไปๆ เด๋วพวกเราหาทางกลับกันเอาเอง ชิ

 

ถ้าไปคนเดียวก็คงลุยเดี่ยวโลด...

เขียนได้ฮาดี ชอบๆ ไว้เขียนมาลงอีกนะคับ^^

มีงี้ด้วย อยากอ่านเรื่องเที่ยวเมืองซีอานน่ะ ว่างๆโพสหน่อยนะ อยากไปเที่ยวเมืองนี้มาก กำลังหาข้อมูล

มาแล้วค่า... ภาคสอง ซีอาน ... อานจิงๆ หมายถึงนั่งบนอ่างล้างหน้าเนื่องจากได้ตั๋วยืนจากปักกิ่ง เนื่องจากว่าซีอานเป็นทริปทางผ่านไปเฉิงตู ไม่แวะก็กระไรอยู่ ขอชะแว๊บซักสองสามวันแล้วกัน ถึงที่พักโรงแรมก็โยนสัมภาระ อาบน้ำ แล้วก็ตรงดิ่งไปสุสานจักรพรรดิ์ทันที ก็ไปต่อรถบัสที่สถานนีรถไฟ ซึ่งจอดเยอะแยะมากมาย จำสายไม่ได้ แต่จำได้ว่า อยู่ทางขวาของสถานีรถไฟ(หันหน้าออก) จะมีพนักงานแต่งตัวเป็นพนักงานต้อนรับอยู่ข้างๆรถ ตอนแรกกะตรงดิ่งไปปิงหม่าหย่ง แต่เวลามีเยอะ....ก็ขอแวะ ตำหนักของสนมหยางกุ้ยเฟยซะหน่อย ซึ่งเป็นครึ่งทางระหว่างไปปิงหมาหย่ง ลักษณะก็เป็นตำหนักพักร้อนทั่วไป รู้สึกไม่ค่อยโดนใจ(เพราะไม่มีเรื่องตื่นเต้นมากกว่า..ฮ่าา) ออกมาก็โบกรถสายเดิมไปต่อโลด พระเจ้า....ประชาชนก็พร้อมใจกันมาเที่ยวเน๊าะ เยอะได้ถ้วย ก็เข้าไปชมตามหอแสดงเรื่อยเปื่อย แอบเสียดายตรงที่ น่าจะให้เราเดินลงไปดูอย่างใกล้ชิด อยากจะพิจารณาว่าแต่ละหน้าไม่ซ้ำกันจริงรึป่าว ทำไงได้ ของสำคัญติดอันดับโลกอยู่นี่นา... จบทริปกลางวัน ส่วนกลางคืน เพื่อน(ใหม่อีกแล้ว)ชวนไปเที่ยวในเมือง ไปดูเจดีย์ที่พระถังซำจั๋งเชิญคัมภีร์มาเก็บไว้ ก็ดูขลังดี ... แต่ของดีอยู่ที่ ประมาณสามทุ่มจะมีการแสดงน้ำพุเต้นระบำ (ฟรี ชอบบบบบบ) ก็ไปจับจองที่เอาแบบชิดขอบ ผ่านไปสองนาที ซ่าาาาาา....อ้าวเฮ๊ยยย น้ำมาจากทางหลังนี่หว่า มิน่า.... คนข้างๆใส่เสื้อกันฝน ร่ม พร้อมสรรพ.. ไหนๆก็เปียกแล้วเน๊าะ ลงไปเล่นโลดดด ขากลับแทกซี่ไม่รับ ต้องไปโบกสามล้อ ตัวเปียกๆนั่งรถตากลม จะเกิดอะไรขึ้น..... หวัดสิค๊าบพี่น้อง สรุป ไข้ขึ้นนอนซมไปอีกหนึ่งวัน อย่างหงอยๆทั้งวัน เอ๊อ.... วันที่ไปเฉิงตู นอนรถไฟชั้นบนสุด เอาเข้าไป..แอร์ลงหัวเต็มๆ เกิดอะไรขึ้นที่เฉิงตู ติดตามชมตอนต่อไป... ณ ตอนนี้ ไม่ไหวแล้ว...พรุ่งนี้มีพรีเซนต์งานจ้าา หว่านอัน.......  
ท่องเที่ยวคนเดียวจริงเหรอครับ น่าสนุก อยากเที่ยวแบบนี้บ้าง แต่ตอนนี้ประสบปัญหาภาษาอย่างหนัก ขอเวลาอีกสองปี ก่อนจบภาษาน่าจะดีขึ้น แล้วจะไปท่องยุทธจักรมั้ง
ค่ะลุยเดี่ยวตลอดทริป... อาศัยไปพักตามที่พักยุวชนนานาชาติ เลยหมดห่วงเรื่องความปลอดภัย แต่เราก็ไม่มีสิ่งมีค่าอะไรก็เลยหายห่วง ฮ่าาา ลองดูค่ะ เที่ยวคนเดียวก็สนุกอีกแบบ "ความกลัวทำให้เราไม่กล้า ความบ้าทำให้เราไม่กลัว (อิอิ)".....

Krung said:
ท่องเที่ยวคนเดียวจริงเหรอครับ น่าสนุก อยากเที่ยวแบบนี้บ้าง แต่ตอนนี้ประสบปัญหาภาษาอย่างหนัก ขอเวลาอีกสองปี ก่อนจบภาษาน่าจะดีขึ้น แล้วจะไปท่องยุทธจักรมั้ง

เพิ่งกลับจากซีอานมาหมาดๆเหมือนกันครับ ลุยเดี๋ยวเหมือนกัน ภาษาจีนไม่ได้ อังกฤษพอไหวๆก็สบายๆนะครับไม่มีปัญหาไรเลย เด๋ยวว่างๆจะมาเล่าประสบการณ์ให้ฟังเช่นกันครับ เจออะไรดีๆแยะเลย...

ความสามารถทางภาษาน่าจะพอๆกัน นับถือๆๆ เมื่อช่วงก่อนวันชาติจีนปีืที่แล้ว ผมไปสถานีรถไฟสายใต้ที่ปักกิ่ง ตั้งใจจะไปจองตั๋วไปเที่ยวซีอานหยุดวันชาติ คนเยอะมาก มองหาป้ายซีอานภาษาอังกฤษไม่มี ตารางมีแต่ภาษาจีน ตอนนั้นดันไม่รู้ว่าซีอานเขียนยังไงอีก เอาล่ะวะ มองหาฝ่ายประชาสัมพันธ์ คิดว่าเหมือนไทยที่มีเจ้าหน้าที่ให้ข้อมูล หาไม่เจอ มองเห็นเจ้าหน้าที่ใส่ชุดฟ้าๆ ไปถาม เขาพูดอังกฤษไม่ได้ เราก็พูดจีนไม่ได้ เลยมองหาคนหนุ่ม สาวจีน ที่หน้าตาน่าจะมีการศึกษาหน่อยเผื่อพูดอังกฤษได้ สุ่มถามอยู่สามสี่คน เจอคนหนึ่งบอกพูดได้นิดหน่อย ก็เลยให้ช่วย เขาคุยกันทั้งเรื่องตั๋วเขาเองและช่วยเรา สุดท้ายเขาบอกไม่มีตั๋วกลับ มีตั๋วไปแต่ไมีตั๋วกลับ งงสิ วันชาติคนน่าจะออกจากปักกิ่งมากกว่าเข้าปักกิ่งนะ เราคิด แต่ก็ไม่พยายามอีกแล้ว กว่าจะต่อแถวไปถึงหน้าช่องจองตั๋วได้ แถวยาวเกิน กลับมาตั้งหลักใหม่ ว่าจะเดินทางไม่ใช่วันหยุดเทศกาล จากเหตุการณ์นี้ จำชื่อภาษาจีนเมือง ซีอาน แม่นเลย 3+2ๆๆๆๆ

Santipap Kawannasook said:

เพิ่งกลับจากซีอานมาหมาดๆเหมือนกันครับ ลุยเดี๋ยวเหมือนกัน ภาษาจีนไม่ได้ อังกฤษพอไหวๆก็สบายๆนะครับไม่มีปัญหาไรเลย เด๋ยวว่างๆจะมาเล่าประสบการณ์ให้ฟังเช่นกันครับ เจออะไรดีๆแยะเลย...

ชอบจังคำนี้ "ความกลัวทำให้เราไม่กล้า ควาบ้าทำให้เราไม่กลัว" ขอยืมไปใช้มั้ง อิอิ แต่มันมีเรื่องเล่าที่ทำให้เรามีความกลัวมากกว่าความกล้า แต่ถ้าภาษาดีเมื่อไหร่ ความกล้าน่าจะชนะความกลัว

Aironzz said:
ค่ะลุยเดี่ยวตลอดทริป... อาศัยไปพักตามที่พักยุวชนนานาชาติ เลยหมดห่วงเรื่องความปลอดภัย แต่เราก็ไม่มีสิ่งมีค่าอะไรก็เลยหายห่วง ฮ่าาา ลองดูค่ะ เที่ยวคนเดียวก็สนุกอีกแบบ "ความกลัวทำให้เราไม่กล้า ความบ้าทำให้เราไม่กลัว (อิอิ)".....

Krung said:
ท่องเที่ยวคนเดียวจริงเหรอครับ น่าสนุก อยากเที่ยวแบบนี้บ้าง แต่ตอนนี้ประสบปัญหาภาษาอย่างหนัก ขอเวลาอีกสองปี ก่อนจบภาษาน่าจะดีขึ้น แล้วจะไปท่องยุทธจักรมั้ง

          ถึงเวลาภาคสามแล่วค่า...... ต่อจากซีอานก็ไปต่อที่เฉิงตู เสฉวน เรื่องเกิดตอนที่เชื้อไข้เริ่มทำงาน เนื่องจากไปเล่นน้ำพุ และนอนตากแอร์ ตอนนั้นรู้สึกตัวเองไข้สูงมากกกกก ก็เลยโทรหาเพื่อนที่เรียนที่เฉิงตู บอกว่าช่วยพาไป รพ.หน่อย หมอไม่พูดพร่ำทำเพลง ฉีดน้ำเกลือผสมยาให้ไปเลยสามขวด รู้สึกดีนิดหน่อย แต่สงสัยว่า ที่จีนเอะอะๆก็จับให้น้ำเกลือเน๊าะ กลับไปนอนพัก หาเรื่องเที่ยวต่อ ดูหมีแพนด้าจนลืมนัดหมอ ในใจคิด โหย...ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวคืนนี้กินยาพาราแล้วกัน ตกกลางคืนไข้หนักกว่าเดิม วันถัดไปหมอด่ากระจุยกระจาย เลยโดนเต็มๆห้าขวด เอิ๊กกก ความรู้สึกเหมือนตัวบวม ฮ่าาา .... ไม่เข็ดไม่หราบ เช้าตรู่จัดต่อ เอ่อเหม่ยซาน คนไทยเรียกเขาง๊อไบ๊ ทริปนี้ไปกับเพื่อนต่างชาติกันสองคน กะว่าวันนี้ไปพักก่อน แล้วขึ้นเขาซักตีห้า ได้ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วย นั่งรถขึ้นเขา และเดินต่ออย่างทุลักทุเล เพราะฝนตกปรอยๆ ในใจหมดหวังแระพระอาทิตย์ เจอแต่หมอกรอบตัวซะขนาดนี้ แต่ไหนๆมาแล้ว ขอไปให้ถึงยอดนั่นแร่ะ ตอนนั้นจำได้แม่น ไปถึงลานดูทะเลหมอกแล้ว แต่มีจุดไหว้พระที่เดินไปอีก เพื่อนร่วมทริปก็พูดขึ้น นี่ยู...ยูจะไปอีกเหรอ ดูสิ ไปก็ไม่เห็นอะไรหรอก... เราก็ตอบไป ยูจะลงไปก่อนก็ได้น๊ะ ไอไปคนเดียว เดี๋ยวเจอกันข้างล่าง เพื่อนงอแงครับท่าน ... ในใจ อยากถีบฝรั่งตกเขา ณ ตรงนั้นจริงๆ ให้เดินขึ้นบันได้มาเป็น กิโลๆ ไปอีกนิดไม่ได้รึไงว๊าาา รู้แล้วใช่ป่ะ ทำไมเราชอบเที่ยวคนเดียว..... แง๊...ลงก็ลง ลงเขาปุ๊ปก็ไปต่อที่ฝ๋อซาน ไปดูพระใหญ่ริมหน้าผา ในใจกะลงไปกราบงามๆขอพรให้คุ้ม แต่พิจารณาประชาชนต่อแถวแล้ว มีหวังตกรถเที่ยวสุดท้าย แง๊... ก็ได้แต่ชะเง๊อดูจากทางข้างบน จบทริปเขา ณ เฉิงตูแบบประทับใจ(ตรงไหน)

                เนื่องจากนัดเจอเพื่อนเพื่อกลับไทยที่เซินเจิ้น ตอนแรกกะไปกับรถไฟ แต่พิจารณาระยะเวลาการเดินทางแล้ว 30ชม. เอ่อ.... นานไปมั้ยเนี่ย ก็เลยไปเครื่องบินดีกว่า วันสุดท้ายของเฉิงตูเลยได้ร่อนๆในเมือง ดูการแสดงเปลี่ยนหน้ากาก เอ้อ....ค่อยทำให้ใจชื้นขึ้นมาหน่อย เนื่องจากมีประสบการณ์ตกรถ ตกรถไฟมาเยอะ เลยไปล่วงหน้าซะเลย สอง ชม. แต่สุดท้ายก็... นั่งแหง่ก บนเครื่องสองชม. เหตุเพราะขัดข้องทางเทคนิค เอาเข้าไป หันหน้าเข้าหน้าต่างหลับไปเลยแล้วกัน.... เย้...เซินเจิ้น ว่าแต่ไม่มีเบอร์ติดต่อเพื่อนเรย(โทรศัพท์เพื่อนๆใช้ต่างมณฑลไม่ได้) เพื่อนพักโรงแรมอะไรก็ไม่รู้ ตอนนั้นกะลี้ภัยอยู่ในสนามบินเพราะยังไงก็ปลอดภัยกว่าคอยให้เพื่อนติดต่อมา เพราะบอกเพื่อนว่า ถึงประมาณแปดโมง(เวลารถไฟ)  แต่เรามาถึงตีสองหัวรุ่ง โอ๊... นอนที่เคเอฟซีแล้วกัน ......ยูๆๆๆ พาสสปอต ตื่นแบบงัวเงีย .... ยามขอจดชื่อ แต่คงเพราะอยากเช็คคนที่ตกค้างในสนามบินมากกว่า เอ้อออ...เอาเข้าไป กลับไทยทำบุญเก้าวัดด่วน ประมาณแปดโมงเพื่อนก็ติดต่อมาจริงๆ เย้ๆๆๆ ได้ออกจากสนามบินแล้ว คำแรกที่เพื่อนทัก ทำไมแกดำจังว๊ะ... แห่ะๆ   จบทริปหฤโหดที่จะจำไปอีกนานนน....  ถัดไปอีกสองวัน เราก็ถึงบ้านอย่างปลอดภัย โอว๊...เลิฟไทยแลนด์ที่ซู๊ดดด    แต่ ณ ตอนที่เขียนอยู่นี่ กุ้ยหลินเมืองแห่งภูเขา คิดในใจ จะตอกย้ำไปถึงไหนเนี่ยยยยยยย ... จบบริบูรณ์

RSS

© 2020   Created by IceCoffee.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service